بۇلبۇل بلوگى

0

تىزىق

211

1

جان پارەم ،
سەن چىدا !
تاغلارنىڭ دەردىنى ،
سۇلارنىڭ ۋەسلىنى ،
توپىنىڭ قەدرىنى ،
ھىچكىم سەندەك سىزەلمەيدۇ .
كۆكلەم ئۈچۈن
باغرىنى خۇن ئىتەلمەيدۇ .

 

جان پارەم ،
مەنمۇ چىداي !
كەچمىشىڭنى ،
كەلمىشىڭنى ،
پۈتمۈشىڭنى ،
ھىچكىم مەندەك سۆيەلمەيدۇ .
بەختى ئۈچۈن يىغلاپ تۇرۇپ كۈلەلمەيدۇ .

 

جان پارەم ،
سېنى كۈتىۋاتىمەن …
پىلسىرات كۆۋرىكىدىن ئۆتىۋاتىمەن ،
يۈرىكىمنى
سېنىڭ قولۇڭدا تۇتىۋاتىمەن .

 

جان پارەم
بۇ كۈتۈش
تاشتەك ئېغىر ئەمەس ،
ياشتەك ھەم چوڭقۇر .
ماڭا دېگەن گەپلىرىڭنى
ئويلۇدۇم بىر قۇر….

 

سەن ماڭا ئىشەن ،
بۇ كۈنلەر
ھەرگىزمۇ ئەمەستۇر كىشەن!
چىدامىڭغا جېنىمنى بىرەي،
قىزىل گۈلگە قېنىمنى بىرەي.
سەھەردىكى ئىبادىتىمدە ،
ساقلىقىڭنى خۇدادىن تىلەي …

 

2

ئاسمانىڭغا قارىدىم،
يۇلتۇز بولۇپ تارىدىم.
سېنى دەپ غۇنچىلىغان ،
گۈللىرىمنى پۇرىدىم .

 

ئەركىكىم
ئىشەنگەن تاغلىرىڭدا كىيىك ياتمىدى،
يا بىرسى ئۆزىنى
باغرىڭغا كېلىپ ئاتمىدى .
مانا ئەمدى
سېنى سۆيگىنىم
كىملەرگە بىلىندى زۇلمەت ؟
ئەتراپىمىزغا غەۋغا پاتمىدى !

 

يىغلىيالمىدىم،
كۈلدۈم قاقاھلاپ .
قوۋۇرغامنى
بىرتال-بىرتالدىن
قويدۇم ياراقلاپ.

 

چاچلىرىڭنى
بارمىقىمدا تارىدىم .
سېنى دەپ ئۆتكۈزگەن
تىزىقلىرىمنى سانىدىم .

 

تىنىقلىرىڭ،
قىلىقلىرىم…
ئۇنتۇلدۇردى بىزگە ھەممىنى .
كۆزلىرىمىز قاپقارا،
لېكىن قىسمەت ،
بەختىمىزنى قىلالماس قارا .

 

قاراسلىدى سۆڭىكىم ،
يېرىلمىدى يۈرىكىم !
ساقاللىق يۈزۈڭگە ئايلاندى دۇنيا ،
ئارىمىزدىن
ئۆتۈپ كەتتى بىرتاللا ئوقيا …

 

3

كېتىۋاتىمىز!
دوقمۇشتىكى مايلامچى بالا،
دۆڭ كۆۋرۈكتىكى سەرتىراچ ،
شىۋاق باسقان قوڭۇررەڭ تۇپراق ،
ھەممە-ھەممىسى
شېۋىرلىدى بىز ئۈچۈن .
غالتەكتىكى لەڭپۇ مۇ ،
لىغىرلىدى بىز ئۈچۈن .
پۇخادان چىققۇدەك
«ئۇھ» دېدىم .
ۋارقىرىدىم بىمالال
يېنىمدىكى مېنىڭ لۈكچىكىم !!!

 

ئىشىق لەرزىدە
تونۇردىكى كۆك سامسىسى سويۇلدى،
بۇلاقلارنىڭ كۆزلىرىمۇ ئويۇلدى.
يوللار ماڭا،
قىزىرىپ پىشقان چىلاندەك
تۈگۈلۈپ ياتقان يىلاندەك
…….تۇيۇلدى .

 

كېتىۋاتىمىز!
بۇ قوۋۇقتىن كىردىم سەن بىلەن،
ئۆيۈڭنىڭ دەرىزىسىگە قارىدىم بىردەم .
بىر قىز گۈللۈكتە ئويناۋاتىدۇ ،
كەينىمىزگە قايرىلساق
ئىككى تاغ
باغرىمىزنى ئارلاۋاتىدۇ …

 

بەرداشلىقىڭ
توپا قىلدى تېنىمنى .
يىغلاپ تۇرۇپ
چىقارمىدىم ئۈنۈمنى .
كېتىۋاتىمىز!
بارچە ئازاپ
ئارقىدا قالدى…

تاغلارمۇ،
تاشلارمۇ،
چىدىيالماي باغرىنى ياردى!!!!!

* * * * *

سېغىندىم مېھىرلىك تىللاشلىرىڭنى

 

قۇشنىڭمۇ ئۆيى بار قۇرتنىڭمۇ ھەم،
ئۆيۈمنىڭ تاملىرىغا قارىدىم جىمجىت.
سېغىندىم مېھىرلىك تىللاشلىرىڭنى،
ۋاقىتلا يېنىمدىن ئۆتىدۇ شىپ – شىپ.

 

كۆزۈمنى بوش يۇمدۇم كىرىشتى چىشىم،
تاتلىق بىر ھېس بىلەن كەتتىم جۇغۇلداپ.
جەڭگاھتىكى ئاتتەك كىشنەر رېئاللىق،
چېچىمنى تارىدىم ساڭىلا ئاتاپ.

 

بۇ كۈتۈش بىر ئۆمۈر كۈتكىنىمگە تەڭ،
چاچلىرىم دەريادەك دولقۇن ياسىدى.
مەن شۇنداق رازىلىق بەردىم ھاياتقا،
پەريادىم باغرىمنى كېلىپ قاپسىدى.

 

مەن بۇرۇن نەلەردە يالغۇز پەرىشان،
سەن بۇرۇن نەلەردە ئوت بولۇپ يانغان.؟!
گۇناھ بولسا ئەمدى سېنى سۆيۈپ قالغىنىم،
ئادەم بىلەن ھاۋانىڭ بارلىقى يالغان!!!

ئالدىنقى شېئىر:

كېيىنكى شېئىر:

شېئىرلىرىمىزنى ياقتۇرغان بولسىڭىز بېكىتىمىزگە مۇشتەرى بولۇپئەڭ يېڭى شىئىرلاردىن خەۋەردار بولۇڭ

سىزمۇ باھا يېزىپ بېقىڭ