بۇلبۇل بلوگى

0

سەن كەتتىڭ، بىلمىدىم، نېچۈن مەن قالدىم

487

خىيال سېنى ئىزدەپ چاپقاندا ھەريان
كۆزۈڭنى كۆرسىتەلمەي مۈككەندە ئاسمان
مەن بىلدىم، يالغۇزلۇقۇمنى، جىمجىت كېچىلەر
قاپقارا نۇرلىرى بىلەن خىرە يورۇتقان.

ئىسمىڭنى ئىزدەپ توختىدىم بىر پەس
يۇلتۇز ئەمەس، باھار ئەمەس، بېلىق ئەمەس
شىلدىرلاپ چىقتى ئۇ نەدۇر بىر يەردىن
ئاندىن بۇ ئەزىز تىلىم بولدى ھەيران-ھەس.

سەن كەتتىڭ، بىلمىدىم، نېچۈن مەن قالدىم
نېچۈن ئەر تۇرۇپ تەقدىرنى تەن ئالدىم
نېچۈن بۇ ئۈمىد دېگەن يالغانچىغا
يەنە ئىشەندىممەن… چارچىدىم، تالدىم.

ئايرىلىش بىر ئىستاكان چايدۇر ناھاتكى
قىزىق تۇرىدىغان ئىچكۈچە تاكى
مەن ئۇنى تۆكۈۋەتتىم كۆرمىگەن بولۇپ
سەن ئۇنى ئىچتى دەپ ئويلىدىڭ ياكى…

كۆزۈڭنى سىزىپ چىقىمەن تاڭلىرىم بىلەن
سۆزۈڭنى ئاڭلايمەن قۇشلاردىن ئەينەن.
دېمەك، سەن دەردىم بولۇپ، خوشاللىقىم بولۇپ
مېنىڭ ئوڭ-سولۇمدا ئەگىپ يۈرىسەن.

شېئىرلىرىمىزنى ياقتۇرغان بولسىڭىز بېكىتىمىزگە مۇشتەرى بولۇپئەڭ يېڭى شىئىرلاردىن خەۋەردار بولۇڭ

سىزمۇ باھا يېزىپ بېقىڭ