بۇلبۇل بلوگى

0

ئوغلۇمنىڭ قانىتى

262

مەن پەرۋىش ئەيلىگەن چىملار خارۇ – زار،

سەن دەسسەپ چەيلىگەن گۈللەردە ھىد بار.

مەن سۆيگەن سەھەرنىڭ قۇياشى يوقتۇر،

سەن تامغان كۆكلىگەن ئۈنلەردە قۇت بار.

 

مەن تۆككەن تەر بىلەن ياشنايدۇ ئازاب،

سەن تۆككەن كۆز ياشتا ئۈمىد چايقىلار.

قىسمىتىم ئاي بولۇپ پارلىسا مۇڭلۇق،

خىيالىڭ يۇلتۇزدەك تۈنگە تارقىلار.

 

ۋىسالنىڭ جەھلىدە بولساممۇ چۇلچۇل،

ھەر سەھەر باغرىمغائاقىسەن تىم – تىم.

دۇنيادا ھېچكىمسىز ياشىيالايمەن،

سەن تۇرغاچ مېھرىمگە چىلىشىپ، جېنىم.

 

ئازابىم خىلۋىتى ساڭا ناتونۇش،

ئاينىيدۇ، ئاھ،ئۇندا مېنىڭ بارلىقىم.

قۇمۇشلۇق لەيلەيدۇ غالىبلىقىمدا،

ئانامنىڭ قولىغا چىقسا تارغىقىم.

 

زەردابتەك ئىسسىقمەن، ياردەك گۈزەل،

دادامنىڭ مۇڭلىرىنى يالمايدۇ ئورمان.

جان بالام، چۇرۇلداپ كەتسەڭ بىتاقەت،

تۇيۇلار قۇشلارغا كىرگەندەك زۇۋان.

 

كۆزۈڭدىن يامرىغان مەڭگۈلۈك ئوتنى،

پارچىلاپ ئالەمگە چاپساممەن تولۇق.

تەخىڭگە ئەل بولۇپ كۆكلەر تەبىئەت،

يار بولغاچ قىسسەدىن ياسالغان قوۋۇق.

 

سۆيىسەن تۇپراقنى چاپچىشلىرىڭدا،

كۆككىمۇ سوزىسەن قولۇڭنى ھازىر.

ئاۋازىڭ چوڭقۇرىدا قۇملارنىڭ تەپتى،

تاغلارنىڭ سۈلكىتىدىن پارلايسەن ئاخىر!

ئالدىنقى شېئىر:

كېيىنكى شېئىر:

شېئىرلىرىمىزنى ياقتۇرغان بولسىڭىز بېكىتىمىزگە مۇشتەرى بولۇپئەڭ يېڭى شىئىرلاردىن خەۋەردار بولۇڭ

سىزمۇ باھا يېزىپ بېقىڭ